Παραμύθια

Το κοριτσάκι που δεν πίστευε στα παραμύθια..!

Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα μέρος πολύ μακριά από την δική μας χώρα, υπήρχε ένα τεράστιο δάσος. Σε αυτό τυο δάσος υπήρχε ένα μικρό χωριοί και σε αυτό το χωριό ζούσε ένα μικρό κοριτσάκι. Αυτό λοιπόν το κοριτσάκι που λέτε είχε μια ιδιαιτερότητα. Δεν πίστευε στα παραμύθια. Τι κι αν την παρακαλούσε η … Συνεχίστε την ανάγνωση Το κοριτσάκι που δεν πίστευε στα παραμύθια..!

Η μαγική φλογέρα

Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα κάστρο πολύ μακριά από την δικιά μας χώρα ζούσε ένας βασιλιάς μαζί με την γυναίκα του. Ήταν καλός άνθρωπος και διοικούσε το βασίλειο του με σοφία. Αυτός όμως ο άνθρωπος δεν ήταν ευτυχισμένος. Κάτι του έλειπε από την ζωή του, ένα παιδί. Κι η βασίλισσα όμως τον ίδιο καημό είχε. Μια μέρα λοιπόν εκεί που στεκόταν με … Συνεχίστε την ανάγνωση Η μαγική φλογέρα

O Τζακ κι η Φασολιά ήταν ένα ψέμα

Λοιπόν καλά μου παιδιά, ότι ξέρατε για τον Τζακ και την φασολιά είναι όλα ένα ψέμα, για τον απλούστατο λόγο οτι ποτέ δεν φύτεψε ο Τζακ φασολιά! Ο Τζάκι είχε μαζί του σπόρους μουχρίτσας! Μόλις τους έριξε στο έδαφος αυτή φύτρωσε  αμέσως! Ο κορμός της ήταν πολύ χοντρός και τα φύλλα της είχαν σκούρο πρασινο χρώμα και … Συνεχίστε την ανάγνωση O Τζακ κι η Φασολιά ήταν ένα ψέμα

Βρωμοέλληνες

(Στην σκηνή υπάρχουν καρέκλες σκεπασμένες με σεντόνια κι ένα μπαούλο. Ο χώρος μοιάζει με ακατάστατη σοφίτα ή αποθήκη. Στο βάθος της σκηνής πίσω από τον κεντρικό καναπέ είναι ένα μεγάλο κάδρο. Ένας μεγαλωμένος ηθοποιός κάθεται σε μια καρέκλα ντυμένος με καλά ρούχα εποχής, καπέλο και μουστάκι… ακίνητος και ανέκφραστος μέσα σε μια εσοχή με πλαίσιο … Συνεχίστε την ανάγνωση Βρωμοέλληνες

Μα εγώ ακόμα Σ’αγαπώ..

Κι εσυ που μου εδωσες ζωη, κοιτας άπραγος, άβουλος. Στεναχωριεσαι. Γιατι στεναχωριεσαι; Γιατι έπρεπε να με δεις με σκισμένα ρουχα κι ένα τοιχο γεμάτο πτυχία; Γιατί με ανάγκασες να σου πω ψέματα; Δεν στεναχωριέμαι που φευγω. Ψέματα. Θα γυρίσω ξανά. Ψέματα. Δεν θα σε ξεχάσω. Ψέματα. Στεναχωριέμαι που φεύγω. Δεν θα ξαναγυρίσω. Θα σε ξεχάσω. … Συνεχίστε την ανάγνωση Μα εγώ ακόμα Σ’αγαπώ..

Σε ποιον θεό; Σε ποιά θρησκεία;

Ξάπλωσα. Έστρωσα ήρεμα το κρεβάτι μου, έβγαλα τις ζεστές μου παντόφλες και ξάπλωσα. Τα βλέφαρα μου έπεσαν βαριά. Κοιμήθηκα και δεν ξύπνησα όταν δυο αεροπλάνα έπεσαν στους Δίδυμου Πύργους , δεν ξύπνησα όταν τα τζάμια έτριζαν από τις εκρήξεις στο μετρό του Λονδίνου κι ούτε άλλαξα πλευρό όταν έσκασαν οι δέκα βόμβες στα τραίνα στην … Συνεχίστε την ανάγνωση Σε ποιον θεό; Σε ποιά θρησκεία;

Το όνομα μου είναι πρόσφυγας, το επίθετο μου κατατρεγμένος

Το όνομα μου είναι πρόσφυγας.Το επίθετο μου κατατρεγμένος. Με ξερίζωσαν από τον τόπο μου. Άγρια με τράβηξαν δίχως να προλάβω να αντιδράσω. Πώς να προλάβω να αντιδράσω; Το μαχαίρι το φοβόμουν..το ένιωθα να παγώνει τον λαιμό μου έτοιμο να τον κόψει κι έτρεχα. Πia δεν είχα σπίτι, δεν είχα πατρίδα. Περπάτησα. Η μαντίλα μου δεν … Συνεχίστε την ανάγνωση Το όνομα μου είναι πρόσφυγας, το επίθετο μου κατατρεγμένος

Το χαμόγελο του Αντρέα

Κι οπως περπατουσα στον δρομο σκυμμενη το ειδα! Ηταν πλατυ, λαμπερο, ομορφο! Μου ελειπε εδω και πολυ καιρο. Τοσα βασανα, τοσες σκοτουρες δεν ειχα χρονο. Δεν ειχα χρονο να το ψαξω και δεν ειχα την δυναμη να το βρω. Το ειχα παρει αποφαση, το ειχα αποδεχτει. Επρεπε να ζω χωρις αυτο. Ξερετε ειναι πιο ευκολο … Συνεχίστε την ανάγνωση Το χαμόγελο του Αντρέα

Η στιγμή του Θανάτου μου…

– Σοβαρά τώρα; Εάν δεν απαντησω αυτή την ερώτηση δεν θα μπω; Λοιπόν την στιγμή αυτή δεν την κατάλαβα καθόλου,απλά συνέβη. Δεν ένιωσα τίποτε απολύτως. Ούτε αγωνία, ούτε άγχος, ούτε καν λύπη για αυτά που αφήνω πίσω μου. Μάλλον τώρα λυπάμαι που δεν μπόρεσα ποτέ να νιώσω κάποιο έντονο συναίσθημα. – Συγγνώμη που είμαι τόσο αγενής και γελώ … Συνεχίστε την ανάγνωση Η στιγμή του Θανάτου μου…

Φόρτωση…

Something went wrong. Please refresh the page and/or try again.


Follow My Blog

Get new content delivered directly to your inbox.